Mijn vader zei altijd dat Argentinië een “bananenland” was, waarmee hij een
land zonder hoop op vooruitgang bedoelde, verwijzend naar de arme landen uit het Caribisch gebied die bijna geheel afhankelijk zijn van hun enige exportproduct: bananen. Dat bracht me op het idee muziek te componeren die laat zien wat er gebeurt als een musicus zich midden in een tropische storm bevindt in een hutje met gaten in het dak en doorgaat met pianospelen, al vallen er regendruppels op zijn hoofd. Hij probeert de gure weersomstandigheden en hardvochtige omgeving niet te ontvluchten maar integreert ze juist op speelse en ogenschijnlijk naïeve wijze in zijn muziek. De term traficante (handelaar/verkoper) heb ik in de titel opgenomen omdat ik geloof dat er voor een musicus niets ergers is dan rond te moeten komen als bananenverkoper; het zou een dubbele marginalisering betekenen: als musicus én als clandestiene verkoper in een arm land.
Vertaling: Nadia Ramer
